Kendini Mavi Zanneden Bir Portakalın Hikayesi

 Gönlümde o çeşit bir sevginin olduğunu ya da olabileceğini bile bilmediğim bir anda tanıştığım bir sevgiden size de bahsetmek istiyorum. Bu sevginin gönlümde varlığını hissetmem iki farklı şekilde oldu. İlki kucağıma alıp, onunla oyunlar oynadığım an da diğerinde ise sadece varlığından haberdar olduğum an da ortaya çıktı.  İlginç bir histi. Sanki kalbimde birden mısırlar patlamış gibi, midemde kelebekler uçuyormuş gibi, sesimde bayram havası varmış gibi. Sadece varlıkları ile enerjimi tavan yapmaya yeten iki küçük kalp hatta bir tanesi daha kalpçik. O iki küçüğün, benim ruhuma nasıl iyi geldiğini, suratımda nasıl güller açtırdığını, varlıklarıyla nasıl huzurlu olduğumu size anlatamam. Çok sevmenin çok sevme getirdiğini. Karşılıksız sevmenin, karşı yürekte mükemmel bir duygu bıraktığını ve minnacık atan bi kalpten "seni seviyorum teyze."  Cümlesinin duymanın dünyalara bedel olduğunu yaşayarak öğrendim. Keşke onları m inik ördekler gibi hep yaka cebimde taşıyabilsem, her ...

İŞTİYAK  Çarşambadan perşembeye çok şey değişti Eski sevdalar naftalinli sandıklardan döküldü Rüzgarlar uzaklara göç için toplandı Mimozalar çiçeğe durdu Çarşambadan perşembeye çok şey değişti Kuru dallar yeşili giyindi Kara bulutlar beyaza soyundu Limon ağaçları çiçeğe durdu Çarşambadan perşembeye hiçbir şey değişmedi Yalnız yüreğim kıpırdandı bir iki Döndüm baktım ki İçimde onlarca kelebeğin cenazesi 09.04.2021 / AyYas 

Size biten ve bir daha asla başlamayamayacak olan hikayelerden bahsetmek isterim. Çocukluğumun en güzel yıllarında özgürce eğlendiğim, kalp dolusu ağladığım, göğünde huzur bulup, toprağındaki bereketle karnımı doyurduğum bu kutsal yerden size de bahsetmekk isterim. Bir yerlerde yitiririlir çocukluğun gökkuşağı göğü.. Ben, galiba onu da burada yitirdim. Burada yolcu ettim en sevdiklerimi.. Boyunlarına sarılıp, yürek dolusu "gitme" , "beni bırakma" diye haykırmayı ilk burada öğrendim ben. Çoook sevmeyi, çook sevilmeyi ilk burada tadım ben... Çocukluğumun bayram sabahlarına burada uyandım, ben. En sevdiklerimi de burada yitirdim, ben. •|• Hem hüzün hem özlem hem umut... Erdem Bayazıt'ın da dediği gibi Kar Altında Bir Hüzün Denemesi bu. " Dünyanın en uzun hüznü yağıyor, Yorgun ve yenilmiş insanlığımızın üstüne. Kar yağıyor ve sen gidiyorsun, Ağlar gibi yürüyerek gidiyorsun, Belki bulmağa gidiyorsun kaybettiğimizi O insan ve tabiat çağını. Dön bana ve dinle! Kuş...